Srijeda , 5 Avgusta 2020, 23:44
Home / Religija i Crkva / Postavljen Krst na Spasovištu

Postavljen Krst na Spasovištu

Za ljubav Hristovu u nedelju, na praznik hramovne slave u Boljaniću osveštasmo krst i postavimo ga na Spasovište mjesto gdje je nekada bio centar sela Boljanić u Gostilju i tako oživimo ono što je damno umrlo .Po legendi tu je postojala crkva brvnara i ako Bog da ponovo ćemo da ju podignemo .

O Spasovištu

Skromnom analizom istraživačkih zahvata entuzijaista etnologa i monografa došlo se do zaključka da su tadašnji boljančani živeli u planinskom delu Podgostilja iznad Kalila i današnjeg zaseoka Brđana, a da je srce sela ipak kucalo na Spasovištu. Po predanju na njemu je bila crkva a niže nje prema Rijeci Prenji, crkveno imanje i narod sa svojim udžericama i kolibama od šepera koji je na tom imanju živio i radio. I danas se pominje Kolibska rijeka, Ječmište, Kućerine, Svinjčine i Drum čija nas imena toponima upućuju na život čoveka u tom bespuću. O postojanju crkve i crkvenog poseda govore toponimi Krstatnice i Konak pored Svinjčina što govori o uvjerenju da su ovi toponimi bili crkveno imanje.

O Spasovištu je ostala legenda koja nam govori da je na njemu bila crkva Hrista Spasitelja. Skromno zapisana i sa malo tragova izgledala je mnogo nestvarno kao večita enigma koja se godinama njihala kao nedokučiva zrela voćka na grani. U BH istočniku 1890.G. pop Mitar Popović Sofrenić objavio članak o gtostojanju tragova i razvalina crkve na tom mestu. Sa nekim ostacima crkve pomenuo je i legendu o begu koji je zahtevao da se amvon sa razvalina crkve doveze na njegov čardak da ga ugradi u kućni prag To mu nije uspelo, mada je amvon sa Spasovišta neki vek kasnije pop Mitar sa lakoćom dovezao i ugradio u novu crkvu čija je gradnja započeta 1897. godine. Tek početkom dvadeset prvog veka u Podgostilju je počelo radoznalo pominjanje Spasovišta, lokaliteta i legende o postojanju drevne crkve na njemu. Istina o tome je prvi progovorio Vaskrsija Janković tvorac monografije Boljanić. On je u toj monografiji pomenuo etnografa Dr. Milenka Filipovića koji je 1952.G. ostavio traga zapisavši da je do tada na Spasovištu svake godine na dan Spasovdana nošena litija a sveštenik čitao molitvu zbog uverenja da je na tom mestu bila crkva Hrista Spasitelja. U narodu je još uvijek živo sjećanje tadašnje mladeži da je do drugog svetskog rata na Spasovištu drugog dana Božića (na Božiji dan) igralo kolo, da se na Đurđevdan išlo na đurđevdanski uranak, a na Spasovdan da se od igranja kola dizala prašina „skroz u nebo“.

Ovakav Filipovićev zapis bilo je samopominjanje. Istina i Vaskrsija je stalno pominjao te godine isvojupripadnost streljačkoj sekciji iz Boljanića koja je završetkom Drugog svetskog rata na istom mestu imala strelište. Zbog toga je zapamtio i da su pedesetih godina, tadašnje vlasti na Spasovištu zasadile mlade borove kojima je pošumljeno svetilište. Sa time je Boljaničkom narodu ostavljena poruka da se na Spasovištu zabranjuje svetkovanje, sa čime je u Podgostilju počelo kolektivno zaboravljanje svega hrišćanskog, u kome su nažalost najviše učestvovali lokalni Srbi. Tako su sa rastom borova, u novu šumu zarasla i sjećanja o Spasovištu i postojanja crkve na tom mjestu.

Izvod izrukopisa za knjigu

,, Priče iz Podgostilja “

Cvijetina Jovanović Cvike

Komentariši

Ova web stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.